فارکس فاندامنتال

پیمان آتی (فوروارد) چیست؟

پاورپوینت تصمیم گیری در مسائل مالی با تأکید بر ابزارهای مهندسی مالی

پاورپوینت تصمیم گیری در مسائل مالی با تأکید بر ابزارهای مهندسی مالی

دانلود پاورپوینت با موضوع تصميم گيري در مسائل مالي با تأکید بر ابزارهای مهندسي مالي ، در قال ب ppt و در 78 اسلاید ، قابل ویرایش، شامل :

قرارداد فيوچرز(آتي) Futures Contracts

قرارداد فوروارد Forward Contracts

قراردادهاي سلف Bai-Salaf

قراردادهاي استصناع Bai-Istisna

قراردادهاي معاوضه اي Swap Contracts

قراردادهاي اختياري Option Contracts

اختيار خريد Call Option

اختيار فروش Put option

قرار داد آتي چيست (فيوچر)

قيمت گذاري قرارداد ها و پيمانهاي آتي

تعيين قيمت پيمانهاي آتي استاندارد

ودیعه یا مارجین

بستن موضع معاملاتي در قراردادهاي آتي

مشخصات قرارداد آتي

انواع معامله گران

حسابداري و ماليات

مقایسه پیمانهای آتی با قراردادهای آتی

قيمت پيمان آتي و قيمت تحويل

بازده(عایدی) پیمان آتی

آيا قيمت پيمان آتي و قيمت قرارداد آتي يکسان هستند؟

مهم ترين واژه هاي مربوط به برگ اختيار معامله

نحوه عملكرد برگ اختيار معامله

قيمت گذاري دو جمله اي اختيار

قيمت گذاري برگ اختيار معامله

حدود و مرزهاي قيمت اوراق اختيار معامله

مدل قيمت گذاري برگ اختيار معامله بلك – شولز

معاملات تعویضی (Swap)

خصوصیات یک معامله سوآپ ارزی

نحوه نمایش نرخها در معاملات سوآپ

انواع معاملات سواپ

قسمتی از متن:

قرارداد فيوچرز(آتي) Futures Contracts

قراردادي است که در آن دو طرف تعهد مي کنند که در يک تاريخ مشخص(تعيين شده طبق ضوابط بازار رسمي بورس) و با يک قيمت مشخص (تعيين شده طبق ضوابط بازار رسمي بورس) يک کالا با کيفيت مشخص(پیمان آتی (فوروارد) چیست؟ تعيين شده طبق ضوابط بازار رسمي بورس) را مبادله نمايند. در اين قرارداد دو طرف متعهد هستند که طبق ضوابط قرارداد عمل نمايند. خريدار معمولاً نگران است که قيمت کالا در آينده بالا رود و فروشنده نگران است که قيمت کالا ثابت يا پايين بيايد. اين قرارداد ها در بازارهاي رسمي يا بورس انجام مي گيرند و به نوعي نوسان هاي شديد قيمت كالا در آينده را كاهش مي دهند. در اين نوع قرارداد، پول كالاي مورد معامله تا زمان تحويل پرداخت نمي شود ولي هر دو طرف معامله جهت حسن انجام معامله هنگام عقد قرارداد وديعه اي به اتاق پاياپاي به عنوان وجه تضمين حسن انجام قرارداد مي سپارند . برخي از قراردادهاي آتي قابل معامله و واگذاري به ديگران در بورس (بازار دست دوم) هستند. لذا اين نوع قراردادها به عنوان ابزارهاي سفته بازي نيز مورد استفاده قرار مي گيرند .

توضیحات:

این فایل شامل پاورپوینتی با موضوع" تصميم گيري در مسائل مالي با تأکید بر ابزارهای مهندسي مالي " می باشد که در حجم 78 اسلاید، همراه با توضیحات کامل تهیه شده است که می تواند به عنوان ارائه کلاسی مورد استفاده قرار گیرد.

پاورپوینت تهیه شده بسیار کامل و قابل ویرایش بوده و در تهیه آن، کلیه اصول و علائم نگارشی و چیدمان جمله بندی رعایت شده و به راحتی و به دلخواه می توان قالب آن را تغییر داد.

قراردادهای آتی و آینده چیست؟

قراردادهای آتی و آینده چیست؟

اساساً ، قراردادهای آتی و آتی توافق نامه هایی هستند که به بازرگانان ، سرمایه گذاران و تولیدکنندگان کالا اجازه می دهند در مورد قیمت آینده یک دارایی حدس بزنند. این قراردادها به عنوان یک تعهد دو طرفه عمل می کنند که امکان تجارت یک ابزار را در تاریخ آینده (تاریخ انقضا) ، با قیمتی که در لحظه ایجاد قرارداد توافق شده است ، فراهم می کند.

ابزار مالی اساسی یک قرارداد فوروارد یا قرارداد آتی می تواند هر دارایی مانند دارایی ، کالا ، ارز ، پرداخت سود یا حتی اوراق قرضه باشد.

با این حال ، برخلاف قراردادهای آتی ، قراردادهای آتی از منظر قرارداد استاندارد می شوند (به عنوان توافق نامه های حقوقی) و در مکان های خاص (مبادلات قراردادهای آتی) معامله می شوند. بنابراین ، قراردادهای آتی تابع یک سری قوانین خاص هستند که ممکن است به عنوان مثال ، اندازه قراردادها و نرخ بهره روزانه را شامل شود. در بسیاری از موارد ، اجرای قراردادهای آتی توسط موسسه تهاتر تضمین می شود و این امکان را برای طرفین فراهم می کند که با کاهش خطرات طرف مقابل تجارت کنند.

اگرچه اشکال ابتدایی بازارهای آتی در قرن هفدهم در اروپا ایجاد شده است ، بورس برنج دوجیما (ژاپن) به عنوان اولین بورس آتی تأسیس شناخته می شود. در اوایل قرن هجدهم ژاپن ، بیشتر پرداخت ها با برنج انجام می شد ، بنابراین قراردادهای آتی شروع به استفاده از راهی برای جلوگیری از خطرات مرتبط با قیمت ناپایدار برنج کردند.

با ظهور سیستم های تجارت الکترونیکی ، محبوبیت قراردادهای آتی ، همراه با طیف وسیعی از موارد استفاده ، در کل صنعت مالی گسترش یافت.

توابع قراردادهای آتی

در زمینه صنعت مالی ، قراردادهای آتی به طور معمول برخی از توابع زیر را انجام می دهند:

پوشش و مدیریت ریسک: از قراردادهای آتی می توان برای کاهش خطر خاص استفاده کرد. به عنوان مثال ، یک کشاورز ممکن است قراردادهای آتی محصولات خود را بفروشد تا اطمینان حاصل کند که در آینده با وجود اتفاقات نامطلوب و نوسانات بازار قیمت مشخصی دریافت می کنند. یا یک سرمایه گذار ژاپنی صاحب اوراق خزانه داری ایالات متحده ممکن است قراردادهای آتی JPYUSD را با مبلغی برابر با پرداخت کوپن سه ماهه (نرخ بهره) به عنوان راهی برای قفل کردن ارزش کوپن در JPY با نرخ از پیش تعیین شده و در نتیجه حبس دلار آمریکا خریداری کند. قرار گرفتن در معرض بیماری.

اهرم اعتبار: قراردادهای آتی به سرمایه گذاران اجازه می دهد موقعیت های اهرمی ایجاد کنند. با تسویه حساب قراردادها در تاریخ انقضا ، سرمایه گذاران می توانند از موقعیت خود استفاده کنند. به عنوان مثال ، اهرم 3: 1 به معامله گران اجازه می دهد سه برابر بیشتر از مانده حساب معاملاتی خود در موقعیتی قرار بگیرند.

مواجهه کوتاه مدت: قراردادهای آتی به سرمایه گذاران اجازه می دهد کوتاه مدت در معرض یک دارایی قرار بگیرند. وقتی یک سرمایه گذار تصمیم می گیرد قراردادهای آتی را بدون داشتن دارایی اصلی بفروشد ، معمولاً از آن به عنوان موقعیت برهنه یاد می شود.

تنوع دارایی: سرمایه گذاران قادر به قرار گرفتن در معرض دارایی هایی هستند که خرید و فروش آنها در محل دشوار است. کالاهایی مانند نفت برای تحویل معمولاً پرهزینه است و هزینه های بالای نگهداری را در بردارد ، اما با استفاده از قراردادهای آتی ، سرمایه گذاران و بازرگانان می توانند انواع مختلفی از کلاس های دارایی را حدس بزنند بدون اینکه نیاز به تجارت فیزیکی داشته باشند.

کشف قیمت: بازارهای آتی برای فروشندگان و خریداران یک فروشگاه واحد (برای مثال عرضه و تقاضا) برای چندین کلاس دارایی مانند کالاها هستند. به عنوان مثال ، قیمت نفت را می توان در رابطه با تقاضای واقعی در بازارهای آتی تعیین کرد تا اینکه از طریق تعامل محلی در یک پمپ بنزین.

مکانیزم های تسویه حساب

تاریخ انقضا قرارداد آتی آخرین روز فعالیت های تجاری آن قرارداد خاص است. پس از آن ، معاملات متوقف شده و قراردادها تسویه می شود. دو سازوکار اصلی برای تسویه قرارداد آتی وجود دارد:

تسویه فیزیکی: دارایی اساسی بین دو طرف توافق کرده است که در مورد قرارداد با قیمت از پیش تعیین شده توافق کرده اند. طرفی که کوتاه بود (فروخته شد) تعهد دارد دارایی را به طرف طولانی (خریداری شده) تحویل دهد.

تسویه وجه نقد: دارایی اساسی مستقیماً مبادله نمی شود. در عوض ، یک طرف مبلغی را به طرف دیگر پرداخت می کند که ارزش دارایی فعلی را منعکس کند. یک نمونه معمول از قرارداد آتی تسویه حساب نقدی ، قرارداد آتی نفت است که در آن پول نقد به جای بشکه نفت مبادله می شود زیرا تجارت فیزیکی هزاران بشکه نسبتاً پیچیده است.

قراردادهای آتی تسویه حساب شده نقدی راحت تر و در نتیجه محبوبیت بیشتری نسبت به قراردادهای تسویه حساب فیزیکی دارند ، حتی برای اوراق بهادار مالی نقدینگی یا ابزارهایی با درآمد ثابت که مالکیت آنها می تواند نسبتاً سریع منتقل شود (حداقل در مقایسه با دارایی های فیزیکی مانند بشکه های نفت).

با این حال ، قراردادهای آتی تسویه حساب نقدی ممکن است منجر به دستکاری قیمت دارایی اساسی شود. این نوع دستکاری در بازار معمولاً با عنوان ممنوعیت بسته شدن بسته می شود - اصطلاحی است که فعالیت های غیر عادی تجاری را توصیف می کند که وقتی قراردادهای آتی به تاریخ انقضا نزدیک می شوند ، عمداً کتاب سفارشات را مختل می کنند.

استراتژی های خروج برای قراردادهای آتی

پس از گرفتن موقعیت قرارداد آتی ، سه اقدام اصلی وجود دارد که معامله گران آتی می توانند انجام دهند:

جبران کردن: به عمل بسته شدن موقعیت قرارداد آتی با ایجاد یک معامله مخالف با همان ارزش اشاره دارد. بنابراین ، اگر یک معامله گر با 50 قرارداد آینده کوتاه باشد ، آنها می توانند یک موقعیت طولانی با اندازه برابر را باز کنند ، موقعیت اولیه خود را خنثی کنند. استراتژی جبران اجازه می دهد تا معامله گران سود یا زیان خود را قبل از تاریخ تسویه بدانند.

Rollover: زمانی اتفاق می افتد که تاجر پس از جبران قرارداد اولیه خود تصمیم به باز کردن موقعیت قرارداد آتی جدید بگیرد ، که اساساً تاریخ انقضا را تمدید می کند. به عنوان مثال ، اگر یک معامله گر 30 قرارداد آینده را در هفته اول ژانویه منقضی کند ، اما آنها می خواهند موقعیت خود را برای شش ماه طولانی کنند ، می توانند موقعیت اولیه را جبران کنند و با انقضا موقعیت جدیدی را با همان اندازه باز کنند تاریخ تعیین شده پیمان آتی (فوروارد) چیست؟ به هفته اول جولای است.

تسویه حساب: اگر یک معامله گر آتی موقعیت خود را جبران یا تسویه نکند ، قرارداد در تاریخ انقضا تسویه می شود. در این مرحله ، طرفین درگیر از نظر قانونی موظفند دارایی های خود (یا پول نقد) را با توجه به موقعیت خود مبادله کنند.

قراردادهای آتی و آینده چیست؟

قراردادهای آتی الگوهای قیمت: کنتانگو و عقب ماندگی طبیعی

از لحظه ایجاد قراردادهای آتی تا زمان تسویه آنها ، قیمت بازار قراردادها به عنوان پاسخی به نیروهای خرید و فروش دائماً در حال تغییر است.

رابطه بین سررسید و قیمتهای مختلف قراردادهای آتی ، الگوی قیمتی متفاوتی را ایجاد می کند که معمولاً از آنها به عنوان ascontango (1) و عقب ماندگی طبیعی (3) یاد می شود. این الگوهای قیمت مستقیماً به قیمت لحظه ای غیرمنتظره (2) یک دارایی در تاریخ انقضا (4) مربوط است ، همانطور که در زیر نشان داده شده است.

قراردادهای آتی و آینده چیست؟

کانتانگو (1) : شرایط بازار که در آن قیمت قرارداد آتی بالاتر از انتظار می رود قیمت لحظه ای در آینده باشد.

قیمت لحظه ای پیش بینی پیمان آتی (فوروارد) چیست؟ شده (2): قیمت دارایی پیش بینی شده در لحظه تسویه (تاریخ انقضا). توجه داشته باشید که قیمت لحظه ای مورد انتظار همیشه ثابت نیست ، یعنی ممکن است در پاسخ به عرضه و تقاضای بازار تغییر کند.

عقب ماندگی عادی (3): شرایطی در بازار است که قیمت قراردادهای آتی کمتر از قیمت لحظه ای آینده است.

تاریخ انقضا (4): آخرین روز فعالیت های معاملاتی برای یک قرارداد آتی خاص ، قبل از وقوع تسویه.

در حالی که شرایط بازار کنتانگو برای فروشندگان (موقعیت کوتاه) نسبت به خریداران (موقعیت های طولانی) مطلوب تر است ، بازارهای عقب مانده معمولاً برای خریداران سود بیشتری دارند.

هرچه به تاریخ انقضا نزدیک می شود ، انتظار می رود قیمت قرارداد آتی به تدریج به قیمت نقطه ای نزدیک شود تا در نهایت پیمان آتی (فوروارد) چیست؟ از همان ارزش برخوردار شوند. اگر قرارداد آتی و قیمت لحظه ای در تاریخ انقضا یکسان نباشد ، معامله گران می توانند از فرصت های آربیتراژ سریع سود کسب کنند .

در یک سناریوی کانتانگو ، قراردادهای آتی معمولاً به دلایل راحتی بالاتر از قیمت لحظه ای مورد انتظار معامله می شوند. به عنوان مثال ، یک معامله گر آتی ممکن است تصمیم بگیرد برای کالاهای فیزیکی که در تاریخ آینده تحویل داده می شود حق بیمه بپردازد ، بنابراین لازم نیست نگران پرداخت هزینه هایی مانند ذخیره سازی و بیمه باشند (طلا یک نمونه مشهور است). علاوه بر این ، شرکت ها ممکن است از قراردادهای آتی برای قفل کردن هزینه های آینده خود در مقادیر قابل پیش بینی ، خرید کالاهایی که برای خدمات آنها ضروری است استفاده کنند (به عنوان مثال تولیدکننده نان با خرید قراردادهای آتی گندم).

از طرف دیگر ، یک بازار عقب ماندگی عادی زمانی اتفاق می افتد که قراردادهای آتی زیر قیمت نقطه مورد انتظار معامله شوند. دلالان قراردادهای آتی را خریداری می کنند و امیدوارند در صورت افزایش قیمت طبق انتظار ، سود کسب کنند. به عنوان مثال ، یک معامله گر معاملات آتی ممکن است امروز قراردادهای بشکه نفت را با قیمت 30 دلار خریداری کند ، در حالی که انتظار می رود قیمت سال 45 دلار برای سال آینده باشد.

افکار پایانی

قراردادهای آتی به عنوان یک نوع استاندارد قرارداد پیش رو ، از جمله ابزارهای پرکاربرد در صنعت مالی هستند و عملکردهای گوناگون آنها ، آنها را برای موارد گسترده ای از استفاده مناسب می کند. هنوز هم ، مهم است که قبل از سرمایه گذاری وجوه ، درک خوبی از مکانیسم های اساسی قراردادهای آتی و بازارهای خاص آنها داشته باشید.

اگرچه قفل کردن قیمت دارایی در آینده در شرایط خاص مفید است ، اما همیشه ایمن نیست - به ویژه هنگامی که قراردادها با حاشیه معامله می شوند. بنابراین ، استراتژی های مدیریت ریسک اغلب برای کاهش خطرات اجتناب ناپذیر مرتبط با تجارت قراردادهای آتی استفاده می شوند. برخی از دلالان همچنین از شاخص های تحلیل تکنیکی به همراه روش های تحلیل بنیادی به عنوان راهی برای دریافت بینش در مورد عملکرد قیمت بازارهای آتی استفاده می کنند.

تفاوت‌های موجود بین قراردادهای آتی و سلف

محمود گنابادی *
قسمت سوم - رشد فزاینده و تصاعدی حجم قراردادهای آتی اوراق بهادار که توانسته بود بخش عمده‌ای از مشکلات بازارهای سنتی را حل کند، در مدت کوتاهی بازارهای غیرمتمرکز سلف را از هر نظر پیمان آتی (فوروارد) چیست؟ پشت سر گذارد، به طوری که تصور می‌شد بازارهای سلف غیرمتمرکز و سنتی به زودی تعطیل می‌شوند، اما بر خلاف انتظار، بازارهای سلف غیر متمرکز (OTC) توانستند با ایجاد شبکه‌های سازمان یافته‌تر به موازات بازارهای آتی کار خود را ادامه دهند و در واقع بخشی پیمان آتی (فوروارد) چیست؟ از معاملات آتی را که شرایط آنها با قراردادهای استاندارد الزاما منطبق نیست کماکان مورد معامله قرار دهند.

قسمت سوم - رشد فزاینده و تصاعدی حجم قراردادهای آتی اوراق بهادار که توانسته بود بخش عمده‌ای از مشکلات بازارهای سنتی را حل کند، در مدت پیمان آتی (فوروارد) چیست؟ کوتاهی بازارهای غیرمتمرکز سلف را از هر نظر پشت سر گذارد، به طوری که تصور می‌شد بازارهای سلف غیرمتمرکز و سنتی به زودی تعطیل می‌شوند، اما بر خلاف انتظار، بازارهای سلف غیر متمرکز (OTC) توانستند با ایجاد شبکه‌های سازمان یافته‌تر به موازات بازارهای آتی کار خود را ادامه دهند و در واقع بخشی از معاملات آتی را که شرایط آنها با قراردادهای استاندارد الزاما منطبق نیست کماکان مورد معامله قرار دهند. امروزه معاملات ارزی و نرخ بهره در بازارهای خارج از بورس (OTC) فوق‌العاده محبوب بوده و بسیاری از قراردادهای آتی معاوضه (Swaps) از طریق این بازارها معامله می‌شوند. لذا لازم است که در یک طبقه بندی کلی فرق‌های بین این دو بازار، که هر دو به پیش‌فروش و

پیش‌خرید انواع محصولات فیزیکی و مالی مشغول هستند به اجمال مطرح شود.

وجود این دو بازار بزرگ (سلف/Forward) و (آتی/Futures) در کنار یکدیگر بسیار کارآمد و موفق بوده‌اند، زیرا هر یک خصوصیات متفاوتی را دارا هستند و مورد استفاده بخشی از بازارها قرار می گیرند.

۱- Flexibility (انعطاف بیشتر در بازارهای غیرمتمرکز سلف نسبت به بازارهای متمرکز آتی): در بازارهای سلف خارج از بورس (OTC) اقلام و شرایط قراردادها بر اساس نیاز طرفین مبادله تهیه و طراحی می‌گردند. استفاده‌کنندگان از این قراردادها می‌توانند به میل خود نوع و کیفیت کالا را مشخص نموده و زمان تحویل و اندازه قرارداد را بر اساس نیازهای خویش تنظیم کنند، در حالی که در بازارهای آتی که در محل بورس‌های کالا یا اوراق بهادار مورد معامله قرار می‌گیرند، قراردادهای مربوط به یک دارایی استاندارد بوده و دارای اندازه و کیفیت و سررسید و محل تحویل یکسان می باشند که قابل تغییر نبوده و استفاده کنندگان مجبورند با آن به شکلی نیازهای خود را منطبق کنند.

۲- Privacy ماهیت بازارهای مشتقه خارج از بورس (OTC) خصوصی است و انجام معاملات می‌تواند کاملا محرمانه بماند و افراد و رقبا از آن مطلع نشوند، در حالی که قراردادهای آتی که در بورس معامله می‌شوند ثبت و ضبط شده و معمولا می‌توانند در معرض مشاهده قرار گیرند.

۳- Termination- امکان لغو یا خاتمه قرارداد در بازارهای خارج از بورس (OTC) بسیار مشکل است. گرچه ماهیت خصوصی بودن و طراحی دلخواه قرارداد می‌تواند برای برخی استفاده‌کنندگان و معامله‌گران جذاب باشد، اما در آن طرف سکه، مشکلات عدم انتقال قرارداد به شخص ثالث یا خاتمه قرارداد قبل از سر رسید می‌تواند مساله ساز باشد. در بسیاری از موارد این قراردادها تنها از راه مذاکره طرفین قرارداد امکان لغو پیدا کنند. پیش فروش یک خانه را در نظر بگیرید که مثالی زنده در خصوص مشکلات خاتمه و لغو قرارداد را در خود داراست و در بازار خارج از بورس صورت می‌پذیرد.

۴- Liquidity - طبیعت قراردادهای آتی استاندارد که در بورس معامله می‌شوند قابلیت خاتمه و لغو لحظه‌ای آنها است، به طوری که هر یک از طرفین می‌توانند با اتخاذ موقعیت معکوس در قراردادی که دارند، قرارداد آتی خود را به قیمت روز بسته و ملغی کنند و به تعهد خود خاتمه دهند. به بیان دیگر برای این قراردادها بازار دوم وجود دارد و قابلیت نقدینگی خوبی را دارا هستند.

۵- Default Risk - قراردادهای بازار خارج از بورس (OTC) دارای ریسک اعتباری بوده و هر یک از دو طرف خریدار و فروشنده احتمال نکول در تعهدات خود را دارا هستند. در حالی که قراردادهای آتی بازارهای متمرکز بورس توسط اتاق پایاپای ضمانت اجرایی داشته و ریسک اعتباری ندارند.

۶- Size - اندازه قراردادهای آتی بورس معمولا کوچک‌تر از قراردادهای سلف است، به نحوی که قشر بیشتری از آحاد جامعه و سرمایه‌گذاران را پوشش می دهند، ولی قراردادهای پیش فروش یا سلف بازارهای خارج از بورس معمولا در اندازه‌های بزرگ‌تر عرضه می شوند و نیاز به سرمایه بیشتری دارند.

۷- Performance Bond - در مکانیزم قراردادهای آتی بورس سپرده تضمین وجود دارد که خریدار و فروشنده را ملزم به پرداخت در هنگام عقد قرارداد می‌نماید، در حالی که چنین شرایطی در قراردادهای سلف غیرمتمرکز (Forwards) وجود ندارد.

۸- Marking to Market - مکانیزم تسویه روزانه تسویه قراردادهای آتی بورس را کارآمدتر می کند، مادام که قیمت اوراق آتی به طور روزانه تغییر می‌کنند، سود و زیان‌های هر یک از طرفین معامله به طور روزانه محاسبه و به حساب آنها واریز (در صورت سود روزانه) یا از حساب آنان کسر (به علت زیان روزانه) می‌شود که به این عمل تسویه روزانه می‌گویند.

۹- Public Contract - قراردادهای بازارهای خارج از بورس (OTC) قراردادهای خصوصی محسوب می‌شوند و قراردادهای آتی بورس عمومی تلقی می‌شوند؛ بنابراین قراردادهای آتی بورس بسیار قانونمند و تحت نظارت قانون هستند. به طور معمول برای عقد یک قرارداد پیش فروش در بازهای سنتی و غیرمتمرکز نیاز به اجازه و تصویب دولتی نیست و بهتر است معامله گران قبل از عمل از سلامت بازار و طرف معامله خود مطمئن شوند، اما شرایط و محیط قانونمند بازارهای بورس کالا و اوراق آتی به خاطر متمرکز بون در یک محل و نظارت بخش دولتی و وجود عرضه و تقاضای متمرکز، محیطی منصفانه و شفاف و کارآمد را ایجاد کرده‌اند که برای همه قراردادهای آن، بازاری ثانویه وجود داشته وعرضه و تقاضا در طی دوره قرارداد، قیمت‌ها را در تعادل نسبی نگه می‌دارد.

بورس اوراق بهادار تهران چیست؟ معرفی بورس اوراق بهادار تهران

بورس اوراق بهادار تهران چیست؟

در ایران اصطلاح بورس برای بازارهای کالاهای سرمایه‌ای، واسطه و مصرفی به کار می‌رود. این بازارها در یک محدوده جغرافیایی خاص تعریف می‌شوند و کالاهای عمده‌فروش و خرده‌فروش مانند بورس فرش در بازار تهران، بورس آهن و … در خود جای‌داده‌اند. فلسفه کلیدی شکل‌گیری بازار بورس در جهان، تجمیع سرمایه و تأمین مالی شرکت‌ها و پروژه‌های آن‌ها در قالب یک سیستم بازار منسجم، قانونمند، پیوسته و شفاف است.

بازار بورس اوراق بهادار یکی از انواع بورس است که درواقع بازار آن مرجع و بازاری رسمی و مطمئنی است که به جذب سرمایه افراد و بخش‌های خصوصی می‌پردازد تا از این راه بتواند منابع مالی پروژه‌های سرمایه‌گذاری بلندمدت را تأمین کند. در این مقاله قرار است به‌طور کامل با بازار بورس اوراق بهادار تهران و سازمان بورس و اوراق بهادار تهران آشنا شده و به معرفی آن بپردازیم.

بورس اوراق بهادار تهران چیست؟

قبل از پیمان آتی (فوروارد) چیست؟ پاسخ به سوال بورس تهران چیست؟یا بورس چیست؟ به این مورد میپردازیم که اوراق بهادار هر نوع ورقه یا مستندی است که تضمین‌کننده حقوق مالی قابل‌ارائه برای مالک آن باشد. به‌بیان‌دیگر، بورس اوراق بهادار تهران، نوعی ابزار مالی با قابلیت نقل‌وانتقال به شمار می‌رود که می‌تواند از هر نوعی مانند سهام عادی، سهام ممتاز، حق تقدم، سهام جایزه، اوراق مشارکت، مشتقات، اختیار معامله و قرارداد آتی باشد. این اوراق در بازار سرمایه به سه بخش کلی اوراق بدهی، اوراق حقوق صاحبان سهام و ابزارهای مشتقه تقسیم می‌شوند. باید بدانید که پذیرش و معاملات اوراق بهادار در بورس تهران در سه قالب بازار نقد سهام و صندوق‌های قابل معامله در بورس، بازار اوراق بدهی و بازار مشتقه انجام می‌شود.

حالا اگر بخواهیم درباره بورس اوراق بهادار تهران صحبت کنیم بازاری متشکل و خود انتظام است که اوراق بهادار در آن توسط کارگزاران یا معامله‌گران طبق قانون بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران، به دادوستد قرار می‌گیرد.

تاریخچه کوتاهی از بورس اوراق بهادار تهران

بورس اوراق بهادار تهران در بهمن‌ماه سال ۱۳۴۶ بر پایه قانون مصوب اردیبهشتت ماه ۱۳۴۵ تأسیس شد و راه‌اندازی سازمان بورس اوراق بهادار تهران در سال ۱۳۸۴ از محل وجوه امانی نزد سازمان کارگزاران بورس اوراق بهادار تهران تأمین شد. امروزه این بازار به شکل شرکت‌های سهامی با مسئولیت محدود یا شرکت سهامی عام اداره می‌شود که در آن سهام شرکت‌ها و اوراق مشارکت مورد معامله قرار می‌گیرد. مشخصه مهم این بازار، حمایت قانونی از صاحبان پس‌اندازها یا سرمایه‌های راکد است. پیشنهاد میکنم مقاله شرکت‌های بورس کالا را هم مطالعه کنید
دوران فعالیت بورس اوراق بهادار را می‌توان به چهار دوره تقسیم کرد:

• دوره نخست ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۷
• دوره دوم ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۷
• دوره سوم ۱۳۶۸ تا ۱۳۸۳
• دوره چهارم از ۱۳۸۴ تاکنون

معرفی بورس اوراق بهادار تهران

ارکان اصلی بورس اوراق بهادار

در قانون تأسیس بورس چهار رکن اصلی برای اداره امور سازمان بورس ایران تعیین‌شده است:
۱٫ شورای بورس: وظیفه تعیین مقررات و همچنین نظارت بر حسن اجرای قوانین و مقررات مربوط را دارد.
۲٫ هیأت پذیرش اوراق بهادار: به‌منظور اخذ تصمیم نسبت به قبول یا رد اوراق بهادار در بورس یا حذف آن‌ها از لیست اوراق بهادار پذیرفته‌شده است.
۳٫ سازمان کارگزاران بورس و دبیر کل: وظیفه آن ایجاد تسهیلات لازم جهت خریدوفروش اوراق بهادار، نظارت بر انجام معاملات، مراقبت در حسن جریان امور و روابط بین کارگزاران و مشتریان است.(در ادامه مقاله آیا بیت کوین قانونی است را هم بخوانید)۴٫ هیأت داوری: این هیأت به اختلاف بین پیمان آتی (فوروارد) چیست؟ کارگزاران با یکدیگر و فروشندگان و خریداران اوراق بهادار با کارگزاران که از معاملات در بورس ناشی می‌شود رسیدگی می‌کند.

مزایای بورس اوراق بهادار

این بورس از دو دیدگاه متفاوت دارای مزایای مختلفی است که در ادامه به آن‌ها می‌پردازیم:

۱) مزایای بورس برای شکوفایی اقتصاد

جمع‌آوری سرمایه‌های جزئی و پراکنده و انباشت آن برای تجهیز منابع مالی شرکت‌ها
به‌کارگیری پس‌انداز‌های راکد در امر تولید و تأمین مالی دولت و مؤسسات
کنترل حجم پول، نقدینگی و تورم از طریق فروش سهام و انتشار اوراق مشارکت
بورس به‌مثابه بازار رقابت کامل
رشد تولید ناخالص ملی، اشتغال و کمک به حفظ تعادل اقتصادی کشور
توزیع عادلانه ثروت از طریق گسترش مالکیت عمومی و ایجاد احساس مشارکت عمومی
افزایش درجه نقد شوندگی ثروت افراد

جزییات مصوبات جدید کمیته فقهی بورس

جزییات مصوبات جدید کمیته فقهی بورس

مهر/ عضوشوراي فقهي بورس با اشاره به مصوبات جديد اين شورا، از موافقت اوليه با کليت فوروارد و يا قرارداد آتي خاص خبر داد. به گزارش پژوهشکده پولي و بانکي، سيدعباس موسويان، درباره بررسي موضوع پيمان آتي در کميته فقهي سازمان بورس گفت: در گذشته ما موضوعي با عنوان سلف را داشتيم که فروشنده اي مي آمد بخشي از محصول آينده خود را پيش فروش مي کرد و کل قيمت را نيز يکجا دريافت مي کرد. عضو شوراي فقهي بورس اظهارداشت: از طريق اين نوع معامله، فروشنده سلف به دنبال تامين مالي بود و براي تامين مالي فعاليت هاي اقتصادي خود بخشي از محصول را به صورت سلف به فروش مي رساند. علاوه بر اين، پوشش ريسکي نيز براي فروشنده ايجاد مي شد که وي مطمئن مي شد توانسته است بخشي از کالاي خود را به قيمت مشخصي به فروش برساند و ديگر نگران اين نبود که کالا کاهش قيمت پيدا کند. وي افزود: به تدريج که زمان پيش رفت در بازارهاي مالي مشخص شد که گاهي اوقات فروشنده سلف پول نياز ندارد و به دنبال تامين مالي نيست و لازم نيست براي تامين مالي جنس خود را به نرخ پايين تر به فروش برساند و فروشنده تنها به دنبال پوشش ريسک است. موسويان ادامه داد: فروشنده مي خواهد مطمئن باشد وقتي کالاي خود را به بازار عرضه مي کند فلان قيمت را خواهد داشت. در اينجا گفتند که از قرارداد فوروارد استفاده شود به نحوي که شخص متعهد شود نه اينکه کالاي خود را بفروشد. تعهد بدهد که به عنوان مثال ۱۰ تن از محصول آينده خود را به قيمت مشخص خواهد فروخت و خريدار نيز متعهد مي شود که کالا را خواهد خريد و اين نوع قرارداد به فوروارد معروف شد. عضو شوراي فقهي بانک مرکزي تاکيد کرد: اين نوع قرارداد گره گشايي هايي در بازارهاي مالي داشت و براي افرادي که به دنبال پوشش ريسک بودند بسيار موثر بود؛ اما به تدريج ديدند که اين نوع قرارداد يکسري مشکلاتي دارد و آن اين است که کالا منضبط نيست و هر کسي کالايي را انتخاب مي کند و کالا اوصاف مختلفي دارد. بنابراين در اين زمينه آمدند کالا را استانداردسازي کردند. به گفته وي، بعد از آن مشاهده شد که مقدار کالا نيز افت و خيز دارد؛ بنابراين مقدار کالا را نيز استانداردسازي کردند و سپس زمان تحويل نيز استانداردسازي شد که قرارداد فيوچر متولد شد که از اين طريق برخي نيازها رفع شد. اين نوع قرارداد از حدود ۸ سال پيش در کميته فقهي بورس بررسي شد و پس از پذيرش وارد بازارهاي مالي شد. موسويان ادامه داد: در عين حال، در مقام اجرا مشاهده شد درست است، قرارداد فيوچر اصلاح شده قرارداد فوروارد است اما در برخي مواقع ما به فوروارد نياز داريم به اين دليل که کشاورز کالايي را غير از کالاي استاندارد شده توليد مي‌کند و از جهت نوع و جنس تفاوت دارد و مقدار و زمانبندي آن نيز متفاوت است. عضو شوراي فقهي بورس تصريح کرد: به اين دليل گفتند بياييم فوروارد که در زبان فارسي به پيمان آتي و فيوچر هم به قرارداد آتي تعبير شده را داشته باشيم. البته معناي پيمان و قرارداد يکي است، ‌اما براي مشخص شدن تفاوت ها اين نوع اسم گذاري اتفاق افتاد. وي اظهارداشت:‌ در کميته فقهي بورس مطرح شد که نامگذاري دقيق‌تري صورت گيرد. براي اين منظور قرار شد فوروارد به قرارداد آتي خاص و فيوچر نيز به قرارداد آتي يکسان و يا استاندارد تغيير کند. بنابراين در اسم گذاري دقت شد و از سويي نيز قرارداد فوروارد نيز در کميته فقهي بحث شد و موافقت اوليه با کليت فوروارد و يا قرارداد آتي خاص به تصويب کميته فقهي بورس رسيد (نشان داده شد که اگر کسي قرارداد فيوچر استاندارد را قبول داشته باشد، ‌ فوروارد به لحاظ فقهي مي تواند مورد قبول باشد) و جزييات آن در هفته جاري دنبال مي شود. با کانال تلگرامي «آخرين خبر» همراه شويد

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو به دکمه بالا